I TAK i NIE. Byłem przedstawicielem FM Group na samym początku, później Flavon i kończąc na Galerii Usług. Może wybrałem złe firmy, może Polacy nie ą jeszcze aż tak przygotowani na MLM, a może po prostu trafiłem na złych liderów. Nie ważne. Powiem tutaj o moim odczuciu i doświadczeniach wieloletnich z marketingiem sieciowym. Przygodę z tego typem zarobku zacząłem już w szkole. Tutaj cała wina za moje niepowodzenie spada głównie na dwa czynniki. Pierwsza to moja własna głupota i zapatrzenie na to w jaki sposób liderzy promowali mi wkrótce Mercedesa… A drugi to zapewne brak wystarczającego wsparcia od strony osoby zapraszającej i wyższych linii sponsorowania.

Ale zaraz, zaraz zacznijmy od początku. Skąd w ogóle wziął się ten temat w Polsce? W sumie nie wiem ale jakieś kilkanaście lat temu były pierwsze jego przebłyski z pewną firmą, która wprowadziła cholendarnie wielkie ceny za swoje produkty. Fakt faktem jakość mają zajebistą ale jak na tamte czasy (i po trochu dzisiejsze też) koszta były (i są) zbyt wysokie dla przeciętnego polaka. Czyli właśnie większości grupy docelowej dla potencjalnego MLMu. Odbywały się już pierwsze szkolenia i ludzie (a raczej dystrybutorzy) byli uczeni sposobu promocji produktu czy sposobu rozmowy ze znajomymi o tym „biznesie”.

Dlaczego wziąłem słowo biznes w cudzysłów? Już wyjaśniam. Niewielu ludzi traktuje to tak na prawdę jako biznes. Niewielu liderów, będących też często w postaci trenera dla swoich podopiecznych (czyli niższych linii sponsorowania), umie odpowiednio przekazać wiedzę i umiejętności osobom dalej. Te z kolej muszą uczyć swoje następne linie. Podstawowej rzeczy jakiej ludziom brak to poza krótką motywacją do zaczęcia działania, do długoterminowej determinacji w wytrwaniu w postawionych celach (niedługo napiszę też na ten temat artykuł).

Nie uważam, że MLM jest złym sposobem na zarobek. Jest wprost wyśmienitym na dzisiejsze czasy ale ludzie sami psują mu markę przez nieodpowiednie zachowanie. Spamują na forach, czy na blogach o swoich strukturach i firmach (proszę nie promować żadnych swoich MLMów w komentarzach pod tym artykułem, do których chcecie zrekrutować ludzi – jeżeli chcielibyście zaproponować coś mi to bezpośrednio kontakt na email proszę). Do znajomych podchodzą zbyt natarczywie chcąc byle ich zapisać tylko (sam kiedys popełniałem ten błąd). Przez takie działania na długie lata są „przyczepiane” do nich plakietki pod tytułem m.in. „natarczywy spamer anty biznesu”. I to jest rzeczywistość. Ludzie nie potrafią prezentować swoich biznesów bo po prostu nie zostali tego nauczeni. Nie umieją także przyjmować odrzuceń od ludzi i dobitnego słowa „NIE” już na wstępie prezentowania biznesu.

Liderzy często zachęcają swoich podopiecznych do jeżdżenia na szkolenia trenerów motywacyjnych czy czytania poradników pt. „Jak osiągnąć sukces?” czy „Jak zbudować swój własny MLM”? To zazwyczaj i tak kończy się klęską bez żadnych efektów.

Jak to wygląda z tymi pasywnymi pieniędzmi? Najpopularniejsze internetowe źródło wiedzy Wikipedia tak definiuje dochód pasywny: „Dochód pasywny – Oznacza okresowy (np. comiesięczny) dochód bez stałego angażowania własnej pracy. Dochód pasywny otrzymywany jest wtedy, gdy raz wykonana praca (akcja, działanie) przynosi ciągłe zyski.” Osiągnięcie dochodu pasywnego wymaga jednakże sporo uwagi, pracy oraz wiedzy. Jak to wygląda zazwyczaj w różnej maści MLMach? Osoba na samym początku zapierdala, żeby móc otrzymać chociaż kilka złotych wynagrodzenia. Mówi się, że dzięki raz spożytkowanej energii na budowę zespołu zyskujemy później cały czas. Czyli, że na początku dużo robimy aby później można było się lenić i zbijać kokosy (oczywiście z przymrużeniem oka). Jak to jednak wygląda w rzeczywistości? Makabrycznie.

Nawet jeżeli już zdobędziemy wysoki poziom w swojej strukturze i mamy wystarczające pieniądze na przeżycie i przyjemności (co udaje się nielicznym) to tak na prawdę tutaj zaczyna się prawdziwa praca. W tym momencie każdy już Ciebie zna i każdy chce otrzymać od Ciebie radę. Większość będzie się cieszyła jak przyjedziesz na spotkanie z potencjalną osobą „zainteresowaną” biznesem (znów w nawiasie bo niekiedy ta osoba nie wie nawet na jakie spotkanie idzie). Właśnie w tym momencie masz najwięcej pracy z całego czasu poświęconego na budowę tego biznesu (teraz to już z czystym sumieniem można powiedzieć, że dla takiej osoby to jest prawdziwym biznesem). Co w sytuacji jak przestaniemy pracować i się tym zajmować? Wcześniej czy później wszystko nam się wali. Cały nasz dorobek ostatnich lat pójdzie się jebać… Więc nie ostawiamy i nadal pracujemy będąc więźniem tego biznesu (i samych siebie) bo może wtedy już nie będziemy chcieli tego robić. Oczywiście powiecie, że można zmienić MLM, kierunek biznesu czy za pieniądze zainwestowane zbudować coś nowego czy otworzyć własną działalność gospodarczą. Tylko teraz tak szczerze… czy nie będzie Ci żal zostawić tego wszystkiego co już zbudowałeś przez te całe lata w pocie czoła?

I teraz nasuwa się kolejne pytanie czy aby na pewno MLM jest źródłem tego wiecznego szczęścia, radości i wolnego czasu? Według mnie z czasem coraz mnie. Oczywiście jeżeli wybierzemy odpowiednią dziedzinie z produktami, które nas interesują i SAMI wybierzemy firmę, z którą chcemy współpracować to może wszystko jest jeszcze OK. Ale najczęściej firmę wybierają za nas ludzie i znajomi, którzy zapraszają nas do poznania tego biznesu i wciągają do siebie. W takich chwilach nie ma się zbyt dużego wyboru ani nawet nie myśli się też o tym, żeby poszukać coś innego lepszego dla nas niż to co właśnie poznaliśmy.

Niekiedy wspomina się się także o przewadze marketingu sieciowego nad pracą na etacie czy nawet własną działalnością gospodarczą. Pewnie i bym się zgodził z tym jeżeli nie fakt, że na obietnicach się kończy. Według mnie przy odpowiednim podejściu do tematu, determinacji i wytrwałości przy długofalowym działaniu dobre może okazać się zarówno własny biznes, działalność gospodarcza, spółka, etat czy MLM. Jednak tego podejścia ludziom brakuje. Szczególnie w branży marketingu sieciowego gdzie są obiecywane góry złote, a bez motywacji i dłuższego działania, a zarazem poddawania się na pierwszym lepszym zakręcie i przeszkodzie, dostaje się w najlepszym wypadku zwrot kosztów poniesionych na członkostwo i dołączenie do firmy (m.in. jako dystrybutor). Często nawet z zarobków jakie stamtąd wynosimy nie zwraca nam się nawet ten koszt.

The post Czy MLM to aby na pewno źródło pasywnych pieniędzy i wiecznego szczęścia? appeared first on Sublog.pl.

Póki nie spróbujesz póty się nie dowiesz.  To hasło przyświeca mi od pewnego czasu i bardzo dobrze się sprawdza. Od początku mojego istnienia rodzica, szkoła i społeczeństwo przygotowywało mnie na pracę na etacie. Pracę an rzecz kogoś innego.. Od zawsze miałem wychwalaną stabilność jakie to niesie, przynajmniej tą mniemaną (bo prawdziwej nie ma). Od zarania dziejów (a przynajmniej odkąd pamiętam) było mówione, że to jedyna możliwość najbezpieczniejszego przejścia życia i zapewnienia sobie emerytury (dzięki ZUS-owi i OFE). Czy aby na pewno? Zadałem sobie to pytanie gdzieś w gimnazjum bo zaczęło wydawać się dla mnie już dziwne to, że wszyscy tak podkolorowują prace w korporacji. W następne kilka lat przeskoczyłem w drugą skrajność.

Wpierw jednak chciałbym zająć się  kwestią etatu. Duży wpływ na pewno na to miało w jakiej grupie społeczeństwa się wychowałem. Mogę jednak śmiało zgeneralizować, że w ten sam sposób postrzega to większość populacji. Wychowuje nas tak TV, a w szczególności system edukacyjny. W szkołach system uczenia wygląda nawet jak już w mini korporacji. Większość nauczycieli nie jest z powołania i miłości do zawodu (choć trafiają się wyjątki – prawdziwe perełki). Zostali nimi bo skończyli studia, które nie mają prawa bytu na rynku pracy i zostali nauczycielami… bo muszą. W szkołach nie jesteśmy uczeni jak być bogatymi tylko jak być pionkiem wepchanym do szeregu. taka jest prawda. Jak ma uczyć nas jak być bogatym ktoś kto zarabia praktycznie najniższa krajową albo nieco ponad nią. To są właśnie minusy etatu. Poza tym jest nam się dużo trudniej wybić. Praktycznie niemożliwym jest abyśmy podczas swojego pobytu w korporacji wspięli się z zera na wystarczające wysokie szczeble dyrektorskie lub nawet do zarządu.

Jakie są tymczasem plusy pracy na etacie? Zawsze każdy wybór ma dwie strony medalu, a nie tylko tą jedną, którą chcemy widzieć. Wbrew pozorom nie napiszę tutaj o tym co zawsze jest wychwalane przy tej pracy. O tym wspominałem na wstępie i w dużej i w dużej mierze nie ma to pokrycia z prawdą (choć nie wszystko). Powiem za to o innych plusach. Jednym z ważniejszych dla nie czynników przemawiających ZA etatem są… ludzie. Tak. A konkretniej relacje z nimi. W prywatnej działalności gospodarczej nawet jeżeli z kimś się znasz dobrze to i tak to może nie być prawdziwa relacja. Może z Tobą „przyjaźnić” się tylko aby dowiedzieć jak zwiększasz konwersje zysku czy podebrać Ci kilku klientów. Na etacie jest to bardziej prawdziwe i szczere. Wszyscy zarabiacie mało, wszyscy jesteście na podobnym poziomie i wszyscy macie podobne problemy. Zjednoczył Was Wasz własny wróg – szef (lub inne, zawsze coś się znajdzie). Albo i wspólny problem z podwyżką czy nawet wspólny cel osiągnięcia jak najwyższego poziomu sprzedaży. Tutaj jak idziecie na imprezę to sprawa jest łatwa. Pijecie dla funu. Może też jednym z czynników jest najebać się jak najtańszym kosztem. Tutaj większość jest prawdziwe i szczere. Oczywiście i tutaj trafiają się wyjątki (ale to jak wszędzie) np. w postaci wyjątkowo wrednego partnera z którym musicie pracować etc. Kolejnym plusem tutaj jest, że uczysz się wytrwałości, determinacji i (względnej) uczciwości w pracy.

Teraz zajmijmy się własnym biznesem czyli działalnością gospodarczą (pod tą flagę podchodzi jeszcze częściowo MLM ale to zbyt obszerny temat aby poruszać go teraz więc przeznaczyłem mu całkiem osobny wpis). Dla wszystkich trenerów motywacyjnych czy biznesowych etat jest ulubionym polem ćwiczeń wojennych. Oni bardzo już zepsuli w głowach ludzi (jak i mi niedawno) jaka to praca dla korporacji jest zła. Zamiast pokazać minusy i plusy takiego rozwiązania jadą po tym po całości mieszając z błotem i pomyjami. Mówią, że etat jest to najgorsze rozwiązanie bo m.in. zabija kreatywność (zgadzam się) i nie ma się takich możliwości jak we własnym biznesie (też się zgadzam) oraz to że jest nad Wami szef z batem (także bardzo się z tym zgadzam). Niepokoi mnie jednak fakt, że nie wspominają o żadnych plusach tego rodzaju pracy (o nich napisałem akapit wyżej). Ciemna masa ludu idzie na swoimi pasterzami biznesu, którzy potępiają korporacje zachęcając do tworzenia własnych działalności gospodarczych tworząc tym samym własne a’la korporacje wyznawców tego myślenia i płacenia za kolejne szkolenia aby znów posłuchać tej papki.

Ale teraz zajmijmy się plusami i minusami jakie niesie własny biznes. Takowe są. I to bardzo duże. Na pewno przeciwieństwo tego w jaki sposób negują trenerzy (powyżej) pracę na etacie. Niekiedy część z nich będzie jednocześnie plusem i minusem.
A teraz kilka słów na temat działalności gospodarczej:
a. Zajebista
b. Wolna od szefa
c. Musisz być kreatywny aby przetrwać na rynku wokół rojącej się wszędzie  konkurencji
d. Auto motywacja jet bardzo potrzeba aby się nie opierdalać a faktycznie realizować zlecenia i rozwijać się. Tutaj nie ma nikogo z batem nad Tobą abyś coś robił dzięki czemu…
e. Jesteś dla siebie panem własnego losu
f. Faktycznie jest bardzo dobre dla osób które są odpowiedzialne
g. Bądź charyzmatyczny aby przebić się
h. Ważna rzecz bez, której nie będzie z tego hajsu – musisz ZAPIERDALAĆ!
i. Przygotuj się na masę problemów większych czy mniejszych. Będziesz potrzebować dużej determinacji do działania
j.  Możesz sam decydować z kim współpracujesz, więc odsiejesz kretynów, na których nie chcesz marnować czasu

Podsumowując to dzieci osób bogatszych wynoszą całkiem inną wiedzę i przekonania z rodzinnego domu niż Ci biedniejsi. Nie ma już praktycznie podziału na klasę średnia i biedną pod względem przekonań. Jednak za to jest przepaść ogromna pomiędzy nimi, a ludźmi bogatymi. Bądźmy szczerzy, taka jest prawda. Wiem, że ten ten temat jest tabu ale nie rozumiem dlaczego. Skoro pieniądze są tematem tabu to nic dziwnego, że nie masz ich więcej. To jest jednak n tyle głęboki temat, że nadaje się na osobny wpis, który pewnie kiedyś poruszę.

Nie ma czegoś takiego jak lepsza praca na etacie od działalności gospodarczej, czy odwrotnie czyli własny biznes jest lepszy od pracy w korporacji. Nie istnieje jedna jednolita prawda powszechna ponieważ tyle wyborów ile jest ludzi. Ja polecam zastosować się do moich pierwszych słów artykułu, które przytoczę jeszcze raz: „Póki nie spróbujesz póty się nie dowiesz„. Popracuj trochę na etacie i spróbuj swoich sił we własnym biznesie. Jednocześnie nie rzucając poprzedniego miejsca pracy bo skąd wiesz czy to jest dla Ciebie? Jeżeli jest i to ok ale co sytuacji gdy okaże się, że jednak nie? Może nie potrafisz sprostać auto motywacji do pracy czy kwestiom prawnym i problemom jakie się pojawią. Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Biznes nie jest dla każdego, ale każdy może próbować. Ja wybrałem pracę na własną rękę jednak w najbliższym czasie pójdę też na miesiąc czy dwa na etat aby zobaczyć jak to jest.

The post Praca na etacie vs praca na własną rękę – co lepsze? Ujawniam niewygodną prawdę appeared first on Sublog.pl.